Bilgi paylaştıkça çoğalır

 Gece yolculuklarını çok severdi, çünkü geride bıraktıklarını görmek istemezdi. Hem gözlerini kısıp etraftaki ışıkları izlemek çocukluğundan kalan bir yanıydı. Koltukların deseni onu düşünmeye itiyordu, gözlerini kaçırmak zorunda kaldı. Başka bir yere yönelecekti ki…

“Birazdan ihtiyaç molası vermek için duracağız, değerli eşyalarınızı yanınıza almayı ihmal etmeyiniz.”

Anonsu duydu ve gülümsedi. Aksine burada bırakmak istediği çok şey vardı, yük atmak istiyordu. Kafasını sallayarak anonsu taklit etti: “Birazdan bir terminalde duracağız, ineceğiniz yerde size ağır gelen anılarınızı bırakmayı ihmal etmeyiniz bıdı bıdı.”

Uzun zamandır bunu yapmıyordu. Otobüsten indiğinde güzel tabelası olan bir yer ilişti gözüne. Önünde durdu ve sigarasını yaktı. Bırakmasa mıydı? Hırpalanır mıydı? Hırpalar mıydı? Lazım olur muydu? Rahatlayacağı kesindi. Fazla vakti kalmamıştı, işini çabuk bitirdi.

Daha ne kadar yol vardı kim bilir? Herkes uyuyordu. Bokeh, kendi kendine konuşuyordu sanki. Sahi kaç sene oldu bir dostu olmayalı? Otobüste hiç boş yer yoktu. Gözlerini devirdi öylece, hayat hep doluydu. Sadece herkes sıra savıyordu. Öyle değil miydi? ‘Oturacak yeri kalmayan otobüs gibiydi kalbim, bir tek kalkıp ona yer verdim.’ Kağıda gerek yoktu bazen, fil hafızası gibiydi yüreği. Unutmazdı ama bırakırdı…

Nasıl uyuduğunu unuttu fakat sabaha dönüyordu yollar. Aklı hala o terminalde kalmıştı bu yüzden daha fazla gitmesi gerekti. ‘Ah şu lanet koridorlar! Hep düşünmeye itiyorlar. ‘ diye geçirdi içinden. Bunda haklıydı çünkü bazı düşüncelerinin sonunda bağırmak isterdi. Sağ çarprazında oturan kıza takıldı gözü, yüzü şişmiş ama ağlamamıştı. Elleri kurumuş çok sigara içiyor olmalıydı. Sürekli müzik dinliyor pek kimseyle ilgilenmiyordu. “Kendini dinleyemeyecek kadar yorgun olmalı, şuna bak!” Biraz abartmamış mıydı? Nereye varacağını hiç düşünmemişti fakat bitişi göğüslemek üzereydi. Etrafına bakındı eşyalarını kolaçan etti hiçbirini unutmak istemezdi.

Eski alışkanlıklarını bırakmasını tembihledi kendisine ve adım attı meyillendiği hayata…

 

 

İlk yorumlayan siz olmak ister misiniz?

Bir yorumda siz bırakın