Bilgi paylaştıkça çoğalır

Anlar vardır, iki kelimenin bin resim etmediği,
Anlar vardı, öyle bir anlardın beni!
Umutlar vardı, imkansız bir tiyatro oynardı.
Olan vardı, olmayan vardı;
Ben olurdum misal, sen olmazdın.

Anlar vardı imkansız bir güneş yanardı.
Ağaçlar, kuşlar imkansızdı!
İmkansız bir maviydi gözlerin;
Hele unutmak, unutmak mümkün değildi!

Anlar vardı yağmuru reddetmiştik;
Anlar vardı, dudaklarında dakikalar saklardın.
Yaş gözlerle kuru kalabalığı mı karıştırmıştık, nedir
O gün herkes bize bakıyordu geçerken.

Anlar oldu aynı vapuru kaçıralım,
Aynı trafiğe küfredelim istedim;
Yakışık almaz yanında olmazsam zira.
Anlar vardı imkansızdı yollar;
Hele İstanbul, İstanbul mümkün değildi!

Düşün, ben olmazsam kim sever sokakları?
Sen olmazsan kim besler kedileri?
Nitekim
Anlar olurdu, sen kokardı sabah sigaraları.
Anlar vardı, seni çekerdim içime sabahları.

Anlar olur, kaldıramayacağın taşın altına koymazsın elini.
Anlarsın ki, kaldıramayacağın aşkın altına yatmayacaksın.

An olur ne kifayeti kalır kelamın, ne yorganın mahremiyet;
An gelince sus. Sus ve yaşamaya devam et!

İlk yorumlayan siz olmak ister misiniz?

Bir yorumda siz bırakın